„Waar moet ik mijn stripboeken dan laten?"
vraagt
Erik. Zijn armen zakken moedeloos naar beneden.
Hij zit in zijn kamer, op de grond. Zijn vader zit naast
hem. Met zijn tweeën zoeken ze slimme plekjes voor
de spullen die anders altijd gewoon overal staan en
liggen. Omdat Erik ze toch telkens nodig heeft. Maar
nu moet alles opgeborgen, liefst achter slot en gren-
del, wat Erik betreft. Want zijn kleine neefje komt
logeren.
„Dat is natuurlijk het eerste wat hij doet,"
zegt Erik,
„met zijn vingers aan mijn stripboeken komen." Hij
wijst op zijn verzameling, waar hij zowat zijn hele
leven voor aan het sparen is geweest.
„Ach dat zal wel los..." begint zijn vader,
maar
Erik kijkt zo wantrouwig dat hij de rest maar snel
inslikt. „Tsja," zegt hij in plaats daarvan en kijkt
pein-
zend rond naar een goede schuilplaats. „Onder je
bed?"
Erik knikt en schuift drie stapels met de
complete
serie Kuifjes, bijna alle Suske en Wiskes en wel tien
Asterixen over de vloer naar zijn bed. Ze passen er
maar net onder. Hij zucht. „Waarom moet hij eigenlijk in mijn
kamer?" vraagt hij. „Hij kan toch ook wel
in die van jullie slapen?"
Bob, zijn vader, haalt zijn schouders op.
„We heb-
ben het er al zo vaak over gehad, Erik. Hier is ruimte
genoeg voor hem en zijn moeder. En jij slaapt gezel-
lig een nachtje bij ons," zegt hij.
Erik kijkt allesbehalve gezellig.
Ondertussen pakt
zijn vader een doos waar de lego hoog bovenuit wie-
belt en loopt ermee naar de kast. Heel voorzichtig.
Tot hij, met het einddoel in zicht, midden in Eriks
lego-legers belandt. In keurige rijen stonden ze op de
grond tegenover elkaar, klaar om aan te vallen.
„O nee!" roept Erik.
„Ruim dat dan ook op," moppert zijn vader.
Maar Erik heeft geen tijd om te luisteren.
Hij zit al
op de grond en spreidt bezorgd de lego-onderdeeltjes
om zich heen. „Als het nu nog maar compleet is,"
mompelt hij en telt zachtjes de zwaarden, bijlen en
speren.
„Zullen we het nu gaan opruimen?" vraagt
Bob
even later met ongeduldige stem. Hij staat hoog
boven Erik, die net tussen zijn voeten een helmpje
ziet dat hij al tijden kwijt was.
„Niet bewegen," zegt hij en hij grist snel
het helm-
pje tussen zijn vaders voeten vandaan.